چشم‌انداز بازار جهانی انرژی تا سال 2030

به گزارش خبرگزاری فارس، بخش اعظم رشد 60 درصدی تقاضای نفت جهان طی سه دهه آینده را تولید کنندگان نفت اوپک بویژه اعضای خاورمیانه‌ای آن تامین خواهند کرد. در این مدت تولید نفت در مناطق نفت‌خیز به بلوغ رسیده امریکایی شمالی و دریای شمال کاهش خواهد یافت.
حجم ذخایر متعارف نفت خام برای تامین تقاضای بازار تا سال 2030 کافی خواهد بود، ولی از سال 2020 به بعد نقش ذخایر غیرمتعارف نظیر شن‌های نفتی و ” جی تی ال ” احتمالا افزایش خواهد یافت.
تمامی مناطق وارد کننده نفت، از جمله کشورهای در حال توسعه، در سه دهه آینده نفت بیشتری وارد خواهند کرد. بیشترین میزان افزایش واردات به لحاظ حجم در کشورهای آسیایی روی خواهد داد.
براساس گزارش سازمان بهینه سازی مصرف سوخت، بیش از 80 درصد ظرفیت پالایشگاهی (برای پالایش نفت) طی سه دهه آینده در خارج از قلمرو OECD که نیاز بیشتری به فرآورده‌های نفتی خواهند داشت، ساخته خواهد شد.
پالایشگاههای نفت خام در آینده برای برآوردن نیاز بازار ‌باید تولید سوختهای سبک مورد استفاده در خودروها و وسایل نقلیه را افزایش داده و کیفیت محصولات خود را نیز بهبود ببخشد. در آینده سهم فرآورده‌های نفتی در تجارت جهانی نفت و فرآورده‌های آن، افزایش خواهد یافت.
بنابراین گزارش، طبق پیش بینی ها، تقاضا برای گاز طبیعی در آینده سریعتر از تقاضا برای سایر سوختهای فسیلی رشد خواهد کرد، و علت اصلی آن رشد سریع تقاضا در بخش نیرو برای گاز طبیعی خواهد بود. بدین ترتیب تقاضای گاز طبیعی از حدود 5/2 تریلیون مترمکعب در سال 2000 به 5 تریلیون مترمکعب در سال 2030 خواهد رسید.
بزرگترین بازارهای کنونی گاز طبیعی طی این مدت بیش از پیش به واردات گاز متکی خواهند شد. میزان واردات گاز به لحاظ حجم بیش از هر مکان دیگری در اروپا و آمریکای شمالی افزایش خواهد یافت. روسیه، خاورمیانه و آفریقا در سال 2030 بزرگترین صادر کنندگان جهانی گاز خواهند بود.
تقاضا برای زغال سنگ نیز در سه دهه آینده، هر چند با آهنگی آهسته‌تر از نفت و گاز، رشد خواهد کرد. چین و هند روی همرفته دو سوم رشد تقاضای جهانی برای زغال‌ سنگ طی سه دهه آینده را از آن خود خواهند کرد. در تمام مناطق، مصرف زغال سنگ بطور روز افزودم در بخش تولید نیرو متمرکز خواهد شد.
براساس این گزارش، تقاضای جهانی برای انرژی برق بین سالهای 2000 و 2030 به دو برابر افزایش خواهد یافت،‌و بیشترین رشد آن مربوط به کشورهای در حال توسعه خواهد بود.
ظرف سه دهه آینده ترکیب سوخت مصرفی در بخش نیرو به نفع گاز تغییر خواهد کرد، اما زغال سنگ همچنان عمده‌ترین سوخت نیروگاهها در سال 2030 خواهد بود انرژیهای تجدید پذیر غیرآبی، بویژه باد و بیوماس، در آینده عمدتا در کشورهای در حال توسعه و با حمایت دولتها، رشد قابل توجهی خواهد داشت.
برای تامین رشد پیش‌بینی شده تقاضای برق در سالهای آتی، سرمایه‌گذاری عظیمی به ارزش 2/4 تریلیون دلار بین سالهای 2000 تا 2030 تنها برای افزایش ظرفیت نیروگاهی در سراسر جهان مورد نیاز خواهد بود. اندکی بیش از نصف این میزان سرمایه‌گذاری می‌بایست در کشورهای در حال توسعه انجام شود.